Het was vandaag een echt MAANDAG!
Vandaag moest ik me melden in het ziekenhuis.
Dit om mijn gips te laten te vervangen.
Vanmorgen om 8 uur gaat mijn gsm af.
Dit was m'n zus, haar Bryan was ziek. Ik zei doe maar rustig aan, dan kan ik nog even douche en rustig aan ontbijten enz enz.
Toen ik had opgehangen, dacht ik nog even een half uurtje liggen.
Dit had ik beter niet kunnen doen!!!
Ik schrik wakker om 11 uur, en ik had dus nog een uur om me te douche en de rest te doen. En met een mank poot gaat het allemaal niet zo snel! Ik mijn bed uit, de douche beschermer om mijn gips heen en onder de douche, kom ik er achter dat dit (*#()+@)@# ding kapot is, al het gips nat! Snel de douche uit afdrogen en de föhn erop! Dan is het nog maar een kwartier dat ik heb om te ontbijten en me zelf aan te kleden.
snel snel, dan belt me zus al dat ze voor staat en dat ik moet opschieten.
Dan maar snel aankleden en een plak kaas mee voor onderweg.
Onderweg naar het ziekenhuis krijgen we bijna een aanrijding door een vrouw die niet uitkijkt en door rood rijd. Me zus kon gelukkig nog remmen!
Dan verder is er wel een ongeluk gebeurt, dus wachten.
Dan is het haasten naar het ziekenhuis!!!
Gelukkig kon ik meteen doorlopen naar de gipskamer.
Dan halen ze het gips eraf, ik strek en buig mijn enkel even lekker, maar dit doet echt veel pijn! Dan komt er een man naar me toe die zich voorstelt.
Ik ken deze man, en hij is niet de leukste die er rond loopt.
Bekend gezicht zeg ik met een glimlach. Ja ik werk ook op de eerste hulp, en ik heb je 3 weken terug behandelt. KUT ja denk ik dat is die gast die sago is en geen tijd voor je neemt.
Ik kijk me zus aan en die denkt dus het zelfde als mij.
Hij bekijkt mijn enkel, ik zeg dat het nog zeer doet.
Ja dat is stijfheid zegt hij. Ik geef aan dat dit echt GEEN geval van stijfheid is.
Maar ik moet het liegen! Hij zegt het ziet nog wel blauw en het ziet nog wat dik, u heeft echt nog een ondersteuning nodig!
GOH wat een wonder dokter zeg!!!!!
Dit stond ook op de afspraak, nog 2 weken ondersteuning, i.v.m. gescheurde spieren en enkelbanden.
Deze nare man trekt handschoenen aan en gipst me in, in tussen tijd gaat zijn telefoon, en hij neemt alle tijd deze te beantwoorden.
Hij geeft de assistente opdracht mijn voet ( die half in het gips zat) te ondersteunen.
Dan is hij klaar met bellen en zegt: "sok aan en u kunt gaan." Nou prima, mijn zus werd al op de gang gezet, omdat hij ruimte nodig had.
Ik zit nog met mijn schoen te stoeien als hij mij ook de gang op wilt hebben, ik zeg vriendelijk dat ik bijna mijn schoen aan heb en dat ik zo weg ben.
In gedachte heb ik deze man al 3x gewurgd! A
ls ik op de gang sta dan voel ik al dat het gips niet lekker zit, maar goed ik loop door, en denk het zal wel nieuwigheid zijn.
Als ik dan bij mijn zus thuis ben zie ik dat het gips is gescheurd ter hoogte van mijn enkel.
Ik bel dus op naar de gips poli, en deze zegt alleen maar heeft u er last van.
Op dat moment niet echt. Dus dan is het goed en als het lastig word moet ik maar weer bellen!
en de verbinding word verbroken!
Goed prima ik blijf lachen!
Dan gaan me zus en ik naar mijn moeder, deze ligt nog in bed en ze heeft een nieuw systeem waardoor ze beter moet liggen.
Ze geeft zelf aan dat het goed ligt.
Dan komen de verpleegsters die haar uit bed willen halen.
Ten eerste is haar accu leeg van haar roelstoel.
En ten tweede ze wilde blijven liggen.
Maar ze gaan door en na veel gezeik mag ze blijven liggen! _@*@*$#)@(&$*@#(&$)@!#( Zo dat dacht ik! Dan zit Bryan bij mij lekker te drinken, hij geeft een brul en spuugt me totaal onder!
En niet zo weinig ook!
Dan geef ik Bryan aan m'n zus en die word ook onder gekotst.
Snel naar mijn zus haar huis omkleden, en Bryan in bed stoppen.
Dan wachten op haar man, en dan door naar mijn huis.
Als ik thuis ben dan moet ik nog even naar de bank om dingen te regelen.
Deze zeggen mij geen tijd meer te hebben het vandaag nog te doen en morgen ben ik de eerste! +(#)@($@#)*$@)(#&*$() Als ik terug loop dan voel ik het gips mijn enkel binnen dringen en het schuurt aan alle kanten, kortom het doet ZEER!
Thuis aangekomen, stuur ik de nodige mails die verstuurd moeten worden en leg mijn voet hoog, het zal wel over gaan!
Maar met de minuut begint het zeerder te doen.
Dan trek ik mijn sok uit en dan zie ik dat mijn tenen zwart zijn.
Meteen pak ik een schaar en hoop dat ik door het gips heen kom.
En uit eindelijk krijg ik dan die ellendige aangelegde gips spalk van mijn pootje af!
Nu zijn mijn tenen weer de goede kleur, maar ik moet morgen bellen voor nieuw gips!
En dan zal ik zeggen dat ik die KLOTE HOMMEL niet meer wil!
Want hij vind een telefoon gesprek belangrijker dan zijn eigen patiënte.
Dit kan echt niet!
Maar goed het was mooi weer dus mij hoor je verder niet klagen vandaag! ;)
